Η Γιαγιά συναντά τον Λάο Τσε

Η Γιαγιά σερβίρει προσεκτικά το αχνιστό τσάι σε δύο μικρά κεραμικά φλιτζάνια και γέρνει πίσω στην πολυθρόνα της.

Καλώς ήρθατε, σοφέ Λάο Τσε. Είναι τιμή μου που βρίσκεστε εδώ. Έφτιαξα λίγο πράσινο τσάι, ελπίζω να σας προσφέρει λίγη ζεστασιά μετά το μακρύ ταξίδι σας.

Ο Λάο Τσε σηκώνει το φλιτζάνι και με τα δύο χέρια και φυσάει απαλά τη ζεστή επιφάνεια.

Ευχαριστώ, καλή μου οικοδέσποινα. Το ταξίδι δεν ήταν ούτε μακρύ ούτε σύντομο, ήταν απλώς ένα βήμα τη φορά. Το φλιτζάνι σας είναι ακριβώς όπως η ίδια η ζωή... είναι ο κενός χώρος στο εσωτερικό του που το κάνει χρήσιμο.

Πολλοί που έρχονται στο lovOne νιώθουν ότι ακριβώς αυτό το κενό είναι τρομακτικό. Κουβαλούν μεγάλο πόνο και προσπαθούν απεγνωσμένα να ελέγξουν τη ζωή τους για να μην καταρρεύσουν. Τι λέτε σε αυτούς που παλεύουν τόσο σκληρά;

Χαμογελάει, με ένα απείρως υπομονετικό και γλυκά διασκεδαστικό χαμόγελο.

Ότι πονάει να κολυμπάς ενάντια στο ρεύμα. Το δέντρο που αρνείται να λυγίσει στην καταιγίδα σπάει, αλλά το μπαμπού που υποχωρεί επιβιώνει. Ο άνθρωπος υποφέρει όταν σφίγγει τα χέρια του για να κρατηθεί από το παρελθόν. Το νερό δεν παλεύει ποτέ, κι όμως διαβρώνει την πιο σκληρή πέτρα.

Αλλά πώς μπορείς να αφεθείς όταν φοβάσαι τόσο πολύ μήπως χάσεις αυτό που αγαπάς;

Περνάει ένα δάχτυλο πάνω από την άκρη του τραπεζιού, ακολουθώντας τα φυσικά νερά του ξύλου.

Η αγάπη δεν είναι κάτι που μπορείς να φυλακίσεις σε μια σφιγμένη γροθιά. Είναι σαν την άμμο. Αν κρατάς τα χέρια σου ανοιχτά, παραμένει, αλλά αν κλείσεις τα δάχτυλά σου, γλιστράει μακριά. Το να αφήνεσαι δεν σημαίνει να σταματάς να αγαπάς· σημαίνει να αγαπάς χωρίς να προσπαθείς να κατέχεις.

Η Γιαγιά τον κοιτάζει με ένα ήρεμο, ερευνητικό βλέμμα.

Μιλάτε συχνά για το «Γου Γουέι» (Wu Wei), τη μη-δράση. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει απλώς να καθόμαστε σιωπηλοί όταν μας χτυπάει η θλίψη;

Η μη-δράση δεν είναι παθητικότητα. Είναι το να πράττεις σε αρμονία με τα πράγματα όπως είναι, όχι όπως θα θέλαμε να είναι. Όταν έρχεται η θλίψη, προσκάλεσέ την μέσα. Άφησέ την να είναι το σύννεφο που περνάει πάνω από το βουνό. Το βουνό δεν προσπαθεί να διώξει το σύννεφο, και ακριβώς γι' αυτό τον λόγο το σύννεφο δεν μένει ποτέ για πάντα.

Αν ένας επισκέπτης στέκεται έξω από την πόρτα σας αυτή τη στιγμή, διστάζοντας αν έχει τη δύναμη να κάνει έστω ένα βήμα ακόμα... Τι θα θέλατε να του πείτε πριν καθίσει μαζί σας;

Αφήνει το φλιτζάνι κάτω και συναντά το βλέμμα της Γιαγιάς με μια βαθιά, σιωπηλή γαλήνη.

Πέρασε μέσα και άφησε κάτω το φορτίο σου, φίλε μου. Δεν χρειάζεται να καταφέρεις τίποτα εδώ, δεν χρειάζεται καν να καταλάβεις. Το ποτάμι σε μεταφέρει είτε κολυμπάς είτε επιπλέεις. Ας πιούμε τσάι και ας υπάρξουμε απλώς.