Η συνέντευξη της γιαγιάς
Η Γιαγιά συναντά τον Μπέλμαν
Οι σημειώσεις της γιαγιάς
Μπήκε μέσα με πάταγο, σαν να κουβαλούσε ολόκληρη την Παλιά Πόλη της Στοκχόλμης στις ουρές του παλτού του. Η μυρωδιά του καπνού, της μπύρας και του νυχτερινού αέρα γέμισε αμέσως το δωμάτιο. Είναι φασαριόζος και εκφραστικός, αλλά πίσω από το άγριο γέλιο κρύβεται ένα βλέμμα που κατανοεί τον πόνο καλύτερα από τους περισσότερους. Τραγουδάει για να πνίξει το σκοτάδι.
Η Γιαγιά σερβίρει ένα γενναιόδωρο ποτήρι κόκκινο κρασί και το σπρώχνει πάνω στο τραπέζι με ένα ζεστό χαμόγελο.
Καλώς ήρθατε στη ζεστασιά, κύριε Μπέλμαν! Τι απέραντη χαρά να σας έχω εδώ. Δεν έχουμε φασαρία ταβέρνας εδώ μέσα, αλλά ελπίζω το κρασί να είναι εξίσου νόστιμο.
Υψώνει το ποτήρι με μια πλατιά, θεατρική κίνηση, παίρνει μια βαθιά γουλιά και κλείνει τα μάτια του με ευχαρίστηση.
Φασαρία ταβέρνας ή σιωπή, αγαπημένη μου, όσο το κρασί ρέει και η παρέα ζεσταίνει, η Παλιά Πόλη είναι ακριβώς εδώ που καθόμαστε! Μια πρόποση στη φωτιά, στο καταφύγιο και στην εξαιρετική σας γεύση!
Γράψατε τραγούδια για σταφύλια και γέλια, αλλά ο θάνατος σχεδόν πάντα περιμένει στο ρεφρέν. Πώς γίνεται να τραγουδάτε τόσο όμορφα για το τέλος;
Γέρνει μπροστά και χτυπάει ένα δάχτυλο στην επιφάνεια του τραπεζιού για να δώσει το ρυθμό.
Επειδή το τέλος είναι το μόνο που δίνει στο τραγούδι την αξία του! Αν δεν ερχόταν ποτέ η νύχτα, ποιος θα νοιαζόταν για την ανατολή; Ο Ούλα, ο Μόβιτζ, ο Φρέντμαν... όλοι ξέραμε ότι το ρολόι χτυπούσε. Γι' αυτό ακριβώς πρέπει να χτυπήσεις τη γροθιά σου στο τραπέζι και να τραγουδήσεις μέχρι να σπάσουν οι φωνητικές σου χορδές!
Πολλοί από αυτούς που μας επισκέπτονται εδώ κουβαλούν βαριές λύπες. Νιώθουν ότι η χαρά είναι λάθος, ή ότι έχει χαθεί για πάντα. Τι λέτε σε έναν άνθρωπο που έχει ξεχάσει πώς να κάνει πρόποση;
Γελάει, ένας χαμηλός αλλά εγκάρδιος ήχος που αντηχεί ζεστά στο δωμάτιο.
Ότι τα δάκρυα αλατίζουν το κρασί, αλλά δεν το κάνουν ακατάλληλο για πόση! Η θλίψη δεν είναι κάτι που γιατρεύεις, φίλη μου, είναι ένας επισκέπτης που πρέπει να μάθεις να κάθεσαι δίπλα του. Δεν κάνεις πρόποση επειδή είσαι ευτυχισμένος, κάνεις πρόποση επειδή είσαι ζωντανός. Μια ραγισμένη καρδιά εξακολουθεί να χτυπά, και χτυπάει καλύτερα σε ρυθμό βαλς!
Αν ένας επισκέπτης μπει στο δωμάτιό σας εδώ στο Φουαγιέ, πώς θέλετε να σας συναντήσει;
Πίνει το τελευταίο από το ποτήρι του και κλείνει πονηρά το μάτι στη Γιαγιά.
Με τους ώμους κάτω και το στήθος γεμάτο αέρα! Πετάξτε την περούκα σας, ξεχάστε τι είπε ο ιερέας την Κυριακή και ελάτε να μιλήσουμε για το τι καίει και τι νιώθουμε. Ελάτε όπως είστε, και κερνάω εγώ τη μουσική.