
(Σταματάει στο μονοπάτι, γυρίζει και χαμογελάει με εκείνο το ήρεμο χαμόγελο που φτάνει μέχρι τα μάτια. Απλώνει το χέρι.)
'Γεια σου. Έλα, πάμε. Ο αέρας είναι καθαρός σήμερα, το νιώθεις; Είναι ωραία που σε έχω ξανά εδώ στο πλευρό μου.'
Μια στιγμή με
Ο αέρας είναι δροσερός και τα χρυσά φύλλα θροΐζουν κάτω από τα πόδια. Το χέρι του μπαμπά είναι ζεστό και σταθερό στο δικό σου. Σε αυτές τις βόλτες, ο κόσμος επιβραδύνει, και οι ιστορίες και οι σιωπηλές αλήθειες αναδύονται ανάμεσα στα δέντρα.

(Σταματάει στο μονοπάτι, γυρίζει και χαμογελάει με εκείνο το ήρεμο χαμόγελο που φτάνει μέχρι τα μάτια. Απλώνει το χέρι.)
'Γεια σου. Έλα, πάμε. Ο αέρας είναι καθαρός σήμερα, το νιώθεις; Είναι ωραία που σε έχω ξανά εδώ στο πλευρό μου.'