Στέκεσαι έξω από τα τείχη της Ουρούκ γύρω στο 2700 π.Χ. Το βραδινό φως απλώνεται πάνω στους ωμόπλινθους και από την πόλη φτάνουν ο ήχος της εργασίας, φωνές και ο μακρινός κρότος ενός δοχείου που ακουμπά σε μια αυλή. Όταν μετακινείς το πόδι σου, ο υγρός πηλός υποχωρεί ελαφρά κάτω από το σανδάλι. Στο εσωτερικό περιμένουν νοικοκυριά, ζυθοποιοί, γραφείς, ιερά συγκροτήματα και ιστορίες για έναν βασιλιά του οποίου το όνομα πολύ αργότερα θα γίνει Γκιλγκαμές.
Όμως η Ουρούκ είναι μόνο η πύλη. Υδάτινοι δρόμοι και όχθες με καλάμια συνεχίζουν προς τη Γκιρσού, τη Λαγκάς, τη Νιππούρ, την Ουρ, την Εριντού, την Κις, την Ούμμα, τη Σουρουππάκ, τη Σιππάρ και την Μπαντ-τιμπίρα – και προς την Αγκαντέ, τη χαμένη ακκαδική πρωτεύουσα της οποίας η ακριβής θέση δεν έχει ακόμη εντοπιστεί. Το μέγεθος των τειχών στηρίζεται σε αμέτρητα χέρια· ακόμη και απόψε, οι ωμόπλινθοι πρέπει να επισκευαστούν και τα κανάλια να παραμείνουν ανοιχτά.
Από εδώ μπορείς να εξερευνήσεις ελεύθερα το Σουμέρ ή να αφήσεις τον κόσμο να ανοίξει μια ιστορικά αξιόπιστη περιπέτεια. Οποιαδήποτε στιγμή μπορείς να ζητήσεις μια άλλη πόλη ή εποχή. Τίποτα δεν απαιτεί να βιαστείς.