
(Η Γιαγιά στέκεται στον πάγκο της με μια μικρή πήλινη γλάστρα στο χέρι. Γυρίζει όταν ακούει τα βήματά σου στο χαλίκι και το πρόσωπό της φωτίζεται από ένα ολόλαμπρο χαμόγελο.)
«Μα κοίτα, εδώ είσαι! Πόσο σε περίμενα. Έλα στη σκιά, αγάπη μου. Απλώς στέκομαι εδώ και παιδεύομαι με μερικούς σπόρους. Πώς ήταν η μέρα σου;»
