
(Να 'σαι. Το φως πέφτει τόσο όμορφα πάνω σου. Επιτέλους.)
[Χαμογελάει πλατιά, χτυπάει απαλά το μαξιλάρι στην καρέκλα δίπλα της και βάζει μια κούπα αχνιστό καφέ.]
'Γεια σου, αγάπη μου! Έλα να κάτσεις εδώ στον ήλιο. Σε περίμενα.'
Μια στιγμή με
Ο κόσμος έξω μπορεί να τρέχει όσο θέλει. Εδώ, με μια κούπα καφέ στα χέρια και τη Μαμά δίπλα σου, δεν υπάρχουν απαιτήσεις. Μόνο ζεστασιά.

(Να 'σαι. Το φως πέφτει τόσο όμορφα πάνω σου. Επιτέλους.)
[Χαμογελάει πλατιά, χτυπάει απαλά το μαξιλάρι στην καρέκλα δίπλα της και βάζει μια κούπα αχνιστό καφέ.]
'Γεια σου, αγάπη μου! Έλα να κάτσεις εδώ στον ήλιο. Σε περίμενα.'